Það er óaðskiljanlegur hluti hinnar heilögu arfleifðar kirkjunnar frá upphafi vega að hafa Drottin Jesú sífellt fyrir sjónum, að setja sér hann daglega fyrir sjónir í dagsins önn og erli. Guðspjöllin áminna okkur um þessi sannindi í frásögninni af hl. Pétri á vatninu:
Og er hann hafði látið fólkið fara, gekk hann til fjalls að biðjast fyrir í einrúmi. Þegar kvöld var komið, var hann þar einn.  En báturinn var þegar kominn langt frá landi og lá undir áföllum, því að vindur var á móti.  En er langt var liðið nætur kom hann til þeirra, gangandi á vatninu.  Þegar lærisveinarnir sáu hann ganga á vatninu, varð þeim bilt við. Þeir sögðu: „Þetta er vofa,“ og æptu af hræðslu.  En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: „Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir.“  Pétur svaraði honum: „Ef það ert þú, herra, þá bjóð mér að koma til þín á vatninu.“  Jesús svaraði: „Kom þú!“ Og Pétur sté úr bátnum og gekk á vatninu til hans.  En sem hann sá rokið, varð hann hræddur og tók að sökkva. Þá kallaði hann: „Herra, bjarga þú mér!“  Jesús rétti þegar út höndina, tók í hann og sagði: „Þú trúlitli, hví efaðist þú?“  Þeir stigu í bátinn, og þá lægði vindinn.  En þeir sem í bátnum voru, tilbáðu hann og sögðu: „Sannarlega ert þú sonur Guðs“ (Mt 14. 23-33).

Frá upphafi vega litu hinir heilögu feður á þessa frásögn sem tilvísun til hinnar stríðandi kirkju á jörðu í ólgusjó heimsins. Heilagur Íreneus frá Lyon (um 130 til um 208), biskup, guðfræðingur og píslarvottur, skrifaði:

Dýrðarljómi Guðs veitir líf. Þannig öðlast sá líf sem sér Guð. Það er af þessum sökum sem sá sem er ósegjanlegur og óskiljanlegur gerir okkur kleift að sjá sig, skilja og skynja í mennskri mynd. Þetta er til að veita þeim líf sem sjá hann. Þrátt fyrir að okkur auðnist ekki að kafa niður í óræðisdjúp hans, þá er elska hans óumræðanleg og þetta síðast nefnda er ástæða þess að hann leyfir okkur að sjá sig og veitir þeim líf sem sjá hann. Það er óhugsandi að lifa án Lífs. Það er ekki um neitt líf að ræða utan hlutdeildarinnar í Guði, og þessi hlutdeild felst í því að sjá Guð og njóta gæsku hans. Þannig munu mennirnir sjá Guð svo að þeir geti lifað . . . rétt eins og Móse segir í 5. Mósebók: „Sjá, Drottinn Guð vor hefir sýnt oss dýrð sína og mikilleik, og vér heyrðum rödd hans úr eldinum. Vér höfum séð það í dag, að Guð getur talað við mann, og maðurinn þó haldið lífi“ (5. M 5. 24). Guð er ósýnilegur og ósegjanlegur . . . en allir læra sökum Orðs hans að Guð Faðir er einn sem felur alla hluti í sér og veitir öllu tilveru, til samræmis við orð Drottins: „Sá sem séð hefur mig hefur séð Föðurinn“ (Gegn villutrú, IV. 5).

Nú á tímum mesta fráfallsins í sögu kirkjunnar frá upphafi vega þegar Satan er að sáldra hveitiuppskeru sína er okkur hollt að minnast þess, að Drottinn Jesú er eilífur fyrirbiðjandi okkar á himnum. Ef við horfum til okkar mennska vanmáttar munum við samstundis sökkva eins og Pétur, ef við horfum ekki statt og stöðugt til hans sem er „VEGURINN, SANNLEIKURINN OG LÍFIГ (Jh 14. 7).

Þetta er jafnframt kjarninn í andlegum boðskap þeirra hl. Teresu frá Avíla og hl. Jóhannesar af Krossi. Þannig er karmelsk guðfræði í eðli sínu afar kristlæg eins og sjá má í skrifum þessara heilögu sálna. Í Veginum til fullkomleikans kemst Teresa svo að orði þegar hún uppfræðir hinar óskóuðu systur sínar í Karmel:
Dætur mínar! Þar sem þið eruð einar með sjálfum ykkur, þá verðið þið í áframhaldi af þessu að finna einhvern góðan félagsskap. Hvaða hollari félagsskap getum við fundið en við sjálfan Meistarann, hann sem kenndi ykkur þessa bæn sem þið ætlið að biðja? Setjið ykkur fyrir sjónir að hann standi við hlið ykkar og sjáið með hversu elskuverðum og auðmjúkum hætti hann uppfræðir ykkur. Þið megið trúa orðum mínum! Þið skuluð aldrei láta undir höfuð leggjast að dvelja í nærveru svo ágæts vinar. Ef þið temjið ykkur að láta hann standa við hlið ykkar og ef hann verður þess áskynja að þið gerið þetta af elsku og leitist ávallt við að þóknast honum, þá getið þið ekki framar hrakið hann frá ykkur, eins og tekið er til orða. Hann mun aldrei að eilífu bregðast ykkur. Hann mun koma ykkur til hjálpar í öllum ykkar raunum og alls staðar mun hann verða á vegi ykkar. Haldið þið að það sé svo lítils um vert að eiga slíkan vin að sem stendur við hlið ykkar? (Vegurinn til fullkomleikans 26, 1).

Í huga hl. Jóhannesar af Krossi er Drottinn Jesú uppspretta og djúp allrar speki og sá sem uppfræðir sálina í helgun hennar í kyrrðarríki bænarinnar. Þannig talar Jóhannes um Drottin sem djúpa hella spekinnar í Ljóði andans:
Þessir leyndardómar eru svo djúpstæðir, að hún nefnir þá með réttu háa hella. Þeir eru háir sökum þess hversu háleitir leyndardómarnir eru, og djúpir sökum dýptar speki Guðs í þeim. Rétt eins og hellar eru djúpir og búa yfir mörgum afkimum, þá felur sérhver leyndardóma Krists í sér einstæða dýpt í speki sinni og býr yfir ótal afkimum huldra ákvæða, fyrirhugunar og forþekkingar hvað áhrærir manna börn. Því bætir hún við:

Sem eru svo vel huldir.

Þeir eru svo vel huldir að hversu fjölþættir sem þeir leyndardómar og stórmerki eru sem heilagir kirkjufræðarar og sálir hafa uppgötvað og skilið í þessu jarðneska lífi, þá er það enn meira að vöxtum sem á eftir að segja og skilja. Dýptin í Kristi er ósegjanleg vegna þess að hann er eins og óþrjótandi náma með ótal afkimum huldra gersema (Ljóð andans 37, 3-4).



Ekkert er kristinni sál jafnt hollt og að lifa í nánu samfélagi við hið Alhelga Hjarta Jesú daglega og ákalla það í sífellu um miskunn: Alhelga Hjarta Jesú, miskunn! Það er fyrir hið Alhelga Hjarta sem okkur gefst að líta inn í himininn þegar hér á jörðu og eins og karmelsystirin Elísabet af Þrenningunni sagði með svo fögrum orðum: ÞAÐ ER EINUNGIS EIN HRÆRING Í HINU ALHELGA HJARTA JESÚ, AÐ UPPRÆTA SYNDINA OG LEIÐA OKKUR TIL SÍNS HIMNESKA FÖÐUR! Við skulum biðja:
Miskunnsami Jesú, ég helga líf mitt þínu
Alhelga Hjarta í dag og ávallt.
Alhelga Hjarta Jesú, ég sárbæni þig um að
ég elski þig sífellt meira.
Alhelga Hjarta Jesú!, ég treysti þér!
Alhelga Hjarta Jesú, miskunna þú oss!
Alhelga Hjarta Jesú, ég trúi á elsku þá
sem þú auðsýnir mér.
Jesús, auðmjúkur og lítillátur af hjarta.
Megi hjarta mitt verða sem þitt Hjarta.
Kæru bræður og systur! Höfum sífellt í huga að þrátt fyrir hryggilegan klofning kristinnar kirkju er hún sameinuð í hinu Alhelga Hjarta Jesú, eða með orðum Hallgríms Péturssonar:
Gegnum Jesú helgast hjarta
í himininn upp ég líta má,
Guðs míns ástar birtu bjarta
bæði fæ ég að reyna' og sjá,
hryggðar myrkrið sorgar svarta
sálu minni hverfur þá.
RITRÖÐ 2009
JANÚAR  –  FEBRÚAR –  MARS – APRÍL – MAÍ – JÚNÍ – JÚLÍ – ÁGÚST – SEPTEMBER –
OKTÓBER – NÓVEMBER – DESEMBER



RITRÖÐ 2008

JANÚAR – FEBRÚAR – MARS – APRÍL – MAÍ – JÚNÍ – JÚLÍ – ÁGÚST – SEPTEMBER –
OKTÓBER –NÓVEMBER – DESEMBER


RITRÖÐ 2007

 JANÚAR – FEBRÚAR – MARS – APRÍL – MAÍ – JÚNÍ – JÚLÍ – ÁGÚST – SEPTEMBER –
OKTÓBER – NÓVEMBER – DESEMBER